ฟังตราบเท่าที่วงการเพลงไทยยังเดินหน้าต่อ
“เรือชูชีพ” เพลงอมตะที่เป็นเหมือนเพลงชาติของวง ทั้งดนตรีและเนื้อหา มันสมบูรณ์แบบ มันฟังเพลิน Death Of A Salesman ทำลายกำเพลงของเพลงนอกกระแสลงอย่างราบคาบตั้งแต่เพลงนี้ถูกปล่อยออกมา ความสวยงามของดนตรีป๊อปที่ไม่จำเป็นต้องหาคำจำกัดความ “ใช้เวลาของเธอที่มี ให้เป็นไปยังหวัง ที่เธอจะทำ และสิ่งนั้นยังมีความหวัง ให้มันเป็นไปได้ ถ้าเธอยืนยันจะทำ เรือชูชีพของฉันจะพา ให้เธอเป็นไปดั่งใจเธอต้องการ” เนื้อหาสำคัญ ที่พาวงการเพลงไทยเข้าสู่ยุคสมัยใหม่อย่างเต็มตัว
“สปิน” เพลงป๊อปน่ารัก มีส่วนผสมของบริตพ๊อพเล็กน้อย ชวนให้เรานึกถึงวง blur เล็กๆ มันเปรี้ยว และแรด ในแบบที่กำลังพอดี สนุกและเซ็กซี่ในแบบฉบับเด็กเนิร์ดๆ
“มีฉันมีเธอ” คลายความสนุกลงมา เป็นความสุขุม จริงจัง กับเพลงที่ยืนพื้นด้วยกีตาร์โปร่ง และเสียงร้องที่ตรงไปตรงมา แต่สื่ออารมณ์ได้ตรงจุด เพลงนี้ก็ให้อารมณ์บริตพ๊อพเช่นกัน ท่อนดนตรีที่ประโคมเครื่องสายมาช่วยขับอารมณ์และความหนักแน่น กับกีตาร์โซโล่ตอนท้ายที่เติมเข้ามายิ่งพาให้ความรู้สึกมันปะทุ คุณภาพโปรดักชั่นของวงนี้ ก็เป็นสิ่งที่ควรศึกษาไม่น้อย เพลงต่อมาอย่าง “เพียงแค่หนึ่งวัน” ก็เหมือนเป็นลากอารมณ์จากเพลงก่อน ให้ยังคงคุกรุ่นอยู่ต่อเนื่อง เป็นการอยู่ในโหมดที่จริงจัง เอาเรื่อง
“ไปในดาว” อีกหนึ่งเพลงที่เจ๋งที่สุดเพลงนึง เดินหน้าด้วยเบสหนึบๆ “ไปในดาวที่ไม่มีหวัง เธอยังจะไป” ประโยคนี้เป็นเหมือนการถามตัวเอง มากกว่าจะตั้งคำถามกับคนอื่น เหมือนกับว่า ที่แท้จริงแล้ว ตัวเองรึเปล่า ที่ไม่อาจเข้าใจความเป็นไปของโลกนี้ได้ ความเท่อีกประการนี้คือ บีตมันค่อยๆเพิ่มดีกรีความเร้า จนกลายเป็นบีตแบบดนตรีเต้นรำในช่วงท้ายได้แบบแนบเนียน แบบ เห้ย คิดได้ไงวะพี่
“เหม่อ” เพลงนี้ก็รัก เพลงนี้เป็นเหมือนการเฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ ว่าสิ่งที่เราทำอยู่ทุกวันนี้คืออะไร ตัวเราคืออะไร กำลังเดินหน้าไปจุดไหน เรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในวังวนของอะไรสักอย่าง ทุกคนล้วนแต่อยากเดินออกไปสู่ชีวิตที่ต้องการ แต่สิ่งนั้นคืออะไรล่ะ แท้จริงแล้วเราสามารถไขว่คว้ามันได้จริงมั้ยหรือเป็นแค่ความเพ้อฝัน ระหว่างที่เรากำลังเพลินกับดนตรีสนุกสนาน ปรัชญาชีวิตต่างๆกลับไหลเข้ามาในหัวเราอย่างต่อเนื่อง
“วันใหม่” พาร์ทดนตรีนี่แทบไม่น่าเชื่อว่า เป็นงานกว่า 20ปีมาแล้ว โคตรจะเท่ “มอเตอร์ไซค์” เพลงป๊อปร็อคสดใส เนื้อหาน่ารักน่าชัง เปรียบชีวิตเป็นดั่งการขับมอเตอร์ไซค์ โฉบเฉี่ยว หวือหวา ตามแต่อารมณ์วัยรุ่นจะพาไป ผมล่ะชอบเพลงนี้มากๆจริงๆ
ปิดอัลบั้มด้วย “รักในสิ่ง” เพลงเพราะๆส่งท้ายอัลบั้ม เชื้อว่าหลายๆคนก็รักเพลงนี้ เป็นเพลงกึ่งอคูสติก สรุปความว้าวุ่นที่ถูกนำเสนอมาตลอดทั้งอัลบั้ม สุดท้ายแล้ว เราก็ต้องเดินหน้าต่อ แม้จะไม่ได้เข้าใจอะไรมากนัก “แม้มีบางอย่าง ที่เข้ามาขัดและขวาง ให้เธอลืมในสิ่งที่ใจเธอต้องการจะมี” นั่นแหละ ชีวิตมันก็แค่นี้แหละ
อาจจะกล่าวโดยสรุปได้ว่า นี่คืออัลบั้มที่ถ่ายทอดความรู้สึกสับสนอลหม่านและความพลุ่งพล่านในช่วงวัยรุ่น ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด ผ่านดนตรีป๊อปที่แสนสร้างสรรค์และหนักแน่น มันคือปรัชญาแห่งการเรียนรู้ และสมบัติที่ล้ำค่าแห่งวงการดนตรีที่คู่ควรแก่การฟังอย่างที่สุด
