ศิลปินป๊อปหนุ่มดาวรุ่งชาวลาวจากสังกัด Small Room กับ EP แรก ชื่อ Playground ซึ่งพูดตามตรงว่า เป็นอีกหนึ่งงานที่เซอร์ไพรส์มากเหมือนกัน ผมคิดว่าผมจะไม่อิน แต่พอฟังเป็นอัลบั้มเรียงเพลงต่อกัน นี่เป็นงานเพลงที่ฟังนุ่มพริ้ว ละมุนละไม เอนจอยเอนกายฟังแล้วรุ้สึกกล้ามเนื้อผ่อนคลายอย่างมาก ฟังจบละอยากฟังต่ออีกหลายรอบ
การผสมผสานเนื้อร้องแบบ ไทย-ลาว-อังกฤษ ในแบบถูกที่ถูกทาง เป็นจุดเด่นที่เป็นสเน่ห์เฉพาะตัวของศิลปินรายนี้ ซึ่งผมชอบในการทำออกมาแบบไม่ โชว์ออฟ ไม่เลี่ยน just” ฉลาดในการผสมผสานความป๊อป, อาร์แอนด์บี และฮิพฮอพเล็กๆ ให้ออกมาเป็นเนื้อเดียวกันอย่างลงตัว เหมือนกินซุปที่รสละมุน ไม่มีอะไรแหลมออกมา
พาร์ทโปรดักชั่นงาน ทำออกมาได้ดีตามมาตรฐานของค่าย Small Room อยู่แล้ว ซาวด์ที่เลือกมาใช้ ก็ไม่รู้สึกว่าน่าเบื่อนะ คือเป็นงานที่ถึงจะเดินตามขนบเพลงป๊อปเอเชียในปัจจุบัน แต่ก็ยังรู้สึกได้ว่า คิดมาดี ไม่ได้ทำออกมากะขายง่าย กินง่าย มันมีชั้นเชิงในการเรียบเรียงแบบ ซ่อนรายละเอียดให้ฟังซ้ำได้เรื่อยๆ
จะบอกว่าเพลงเด่น คือทุกเพลง ก็ไม่ผิดหรอก แต่ถ้าโดดเด่นหน่อย ก็คงจะเป็น Loner เป็นเพลงที่เลือกเอาดนตรีแจ๊ซมายืนพื้น ผสมกับเมโลดี้ป๊อปที่ฟังพริ้วไหว สดชื่น ทักษะการเขียนเนื้อร้องและเมโลดี้ของ just” ต้องบอกว่าทำอย่างพิถีพิถัน รู้จักขนบ เล่นเป็น
Sip it ก็เป็นอีกแทร็คที่ม่วน อิ่มความเพราะ ฮุคติดหู ภาษาลาวที่ใช้ เข้าใจง่าย น่ารัก ความพริ้วของสไตล์การร้อง อยู่ในระดับหัวแถวของวงการเลยก็ว่าได้
เพลงป๊อป อาร์แอนด์บี อาจจะเป็นสิ่งที่นิมยมในวงการเพลงเอเชียมาระยะนึงแล้ว จนบางทีคนฟังอาจจะรู้สึกอิ่มตัว รู้สึกว่ามันก็คล้ายๆกันไปหมด มองผิวเผิน just อาจจะถูก judge แบบนั้น แต่เชื่อเถอะว่า นี่คืองานที่แตกต่างด้วยตัวของตัวเอง แบบไม่ต้องพยายาม เพียงแต่ศิลปินเข้าใจตัวตนตัวเอง รู้ว่าอะไรคือความถนัด รสนิยมที่ถูกหยิบเข้ามาปรุง ทำให้นี่เป็นงานที่แม้จะมีเพลงแบบเดียวกันอีกหมื่นพันเพลง นี่ก็ยังคงเป็นงานในระดับหัวตารางอยู่ดี
นี่เป็นงานที่แนะนำอย่างไม่ขัดเขิน ของอร่อย ใครๆก็ไม่อยากปฏิเสธ จริงไหมล่ะ
