“ป๊อปพังค์รสชาติเอเชีย อัลบั้มที่โคตรวัยรุ่นที่สุดอัลบั้มนึงที่ประเทศนี้เคยมี”
นับเป็นความสมหวังของผม กับอัลบั้มนี้ของ DOOR PLANT วงดนตรีห้าชิ้น แต่สมาชิกสี่คน ที่รู้จักในหมู่คนฟังมาสักระยะนึง กับความเป็นวงอินดี้ป๊อป ติดกลิ่นดรีมป๊อป ฟังสบาย แต่จากอัลบั้มแรก ผมรู้สึกติดใจกับด้านที่เป็นเด็กป๊อปพังค์ของวง ที่ไลน์กีตาร์และวิธีการดีไซน์ร้อง มันถูกต้อง ใช่เลย ซึ่งในอัลบั้มนี้ DOOR PLANT ก็ได้มุ่งหน้าสู่เส้นทางนี้อย่างเต็มตัว และทำออกมาได้อย่างดีเยี่ยม เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา ความรู้สึกเหมือนได้ดูหนังวัยรุ่น Coming Of Age ดีๆสักเรื่องนึงเลย
มันเป็นอัลบั้มที่ฟังสนุกตั้งแต่ต้นจนจบ ใครที่ชอบฟังเสียงกีตาร์ เดินหน้าใส่ไม่ยั้ง และอุดมไปด้วยเมโลดี้ที่ไพเราะ อัลบั้มนี้มีมาให้ฟังอย่างเต็มอิ่มอย่างที่สุด เป็นอัลบั้มที่ไม่ต้องอารัมภบทอะไรให้มากความ เหมือนว่าพวกเขาแค่เสียบสายแจ็คเข้ากีตาร์ แล้วก็หวดได้เลย แทร็คอย่าง “Anytime” เปิดมาก็ซัดเลย กลิ่นป๊อปพังค์แบบ UK 90s สตรัมคอร์ดกันสนุก ก่อนจะพาไปพีคในช่วงท้าย เป็นการเปิดบั้มที่ทำให้เราเห็นภาพรวมได้ชัด เพลงต่อๆมาอย่าง “Wannabesadsong” กับ “Strawberry Jam” ก็ผ่อนลงมาให้อยู่ในโหมดฟังสบายๆขึ้น มีกลิ่นของยุคแรกๆของวงผสมอยู่ รู้สึกวงเลือกใช้เมโลดี้จากกีตาร์ได้เก่งขึ้น วางตำแหน่งกีตาร์ทั้งสามตัวได้ลงตัว เมโลดี้สวยๆถูกเลือกใช้อย่างถูกที่ถูกทาง
“Hinari” เพลงแบบนี้แหละ เป็นสไตล์ที่ชัดเจนของวง ริฟฟ์ที่โดดเด้ง จังหวะคึกคัก การร้องที่มีชีวิตชีวา เป็นหนึ่งในแทรคที่ผมชอบที่สุดของอัลบั้มนี้ “Playphone” กับ “Poppy Love” ก็ได้มาตรฐานทั้งความติดหู เข้าใจง่าย พาร์ทดนตรีลงตัว ฟังเผินๆอาจจะไม่ได้มีอะไรหวือหวา แต่มันชวนขยับแข้งขาตลอดเวลา เป็นเพลงแบบที่เปิดฟังตอนไปทริปท่องเที่ยวคงทำให้อารมณ์ดีสุดๆ
“Sabye” เป็นเพลงที่ยืนพื้นด้วยกีตาร์อคูสติก กับเสียงร้องที่เป็นเหมือนหนุ่มน้อยไร้เดียงสา ประกอบกับกีตาร์กวนๆ ก็เลยออกมาเป็นส่วนผสมที่แปลก แต่ได้ใจ เป็นเพลงที่น่ารักอย่างเป็นธรรมชาติ ในไทยอาจจะมีแค่พวกนี้เท่านั้นที่ทำอะไรแบบนี้ได้ ก่อนจะปิดท้ายด้วยเพลงเพี้ยนๆบ้าๆสุดเหวี่ยงอย่าง “East To Earth” เป็นเพลงที่มีหลากอารมณ์ เหวี่ยงไปมายังกะขึ้นรถไฟเหาะ เป็นการปิดอัลบั้มแบบหักมุมหัวทิ่ม แต่สนุกสะใจเป็นบ้า
เป็นวงที่เติบโตไว แล้วก็ไปในทิศทางที่สวนทางกับสูตรสำเร็จ ไม่ยึดติดกับตลาด ไม่มักง่าย แต่เซนส์ในด้านป๊อปก็มีอยู่เต็มตัว ไม่แปลกถ้าในอนาคตเด็กหนุ่มพวกนี้จะเป็นหัวแถวในระดับเอเชีย
