“อัลบั้มนมหนามในตำนาน ความเฮี้ยนที่กาลเวลาทำอะไรไม่ได้”
รู้สึกได้ว่า เด็กเจนใหม่ เริ่มที่จะรู้จักเพลงของ Yokee Playboys มากขึ้น ไม่ว่าจะจากช่องทางไหนก็แล้วแต่ พวกเขาสามารถเชื่อต่อกับดนตรีที่ยังคงฟังดูร่วมสมัย เนื้อหาที่ครุมเครือ แต่ทัชใจอย่างประหลาด รวมถึงเสียงร้องเท่ๆที่ไม่มีใครเหมือน และอัลบั้มแรกของพี่โป้ ที่คนเรียกติดปากว่า อัลบั้มนมหนาม (จากรูปปก) ก็เป็นอัลบั้มที่ถูกพูดถึงกันปากต่อปาก ถึงความคัลท์ได้ใจ แต่ก็ไพเราะอย่างเหลือเชื่อ
อัลบั้มที่มีอายุเฉียดสามสิบปีนี้ เป็นผลงานเดบิวต์ของพี่โป้ ในฐานะศิลปินเต็มตัว หลังจากที่ผ่านการเล่นแบคอัพให้กับศิลปินรายอื่นมาบ้าง ย้อนกลับไป ณ ช่วงเวลานั้นที่เป็นยุค “อัลเทอร์เนทีฟ” ครองเมือง ศิลปินต่างผลิตผลงานที่ฉีกแนวจากตลาดมามากมาย รวมถึง Yookee Playboys เช่นกัน เปิดแทรคแรกมาด้วยเพลง อยู่มานาน แค่ริฟฟ์กีตาร์แรกที่ขึ้นมา ก็เป็นเหมือนภาพแทนทั้งอัลบั้มนี้ได้แล้ว เสียงร้องของพี่โป้ มันเป็นการร้องเพลงร็อคที่ประหลาด มันกระแทกกระทั้น และนุ่มนวล สลับกันอย่างลงตัว ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ตัวของพี่โป้ สามารถสับสวิตช์ อยู่ในโซนอินดี้จ๋า และป๊อปสุดตัว ได้ทั้งสองฟาก
จุดที่ผมชอบที่สุดของอัลบั้มนี้ คงเป็นเรื่องของการเขียนเนื้อร้อง ที่ผมยกให้เป็นอัลบั้มที่ควรศึกษาเลย การเล่าเรื่องในเพลงของพี่โป้ มันมีทั้งประโยคที่เราฟังละเข้าใจเนื้อหาได้เลย สลับกับบางประโยค ที่เราฟังแล้วต้องเอ๊ะว่า พี่เขาพูดเรื่องอะไรนะ เขาหมายความว่าไงนะ แต่เมื่อฟังทั้งหมดแล้ว และเราวางเหตุผลบางอย่างลงไปบ้าง จะพบว่าแต่ละเพลง มันเชื่อมกับความรู้สึกเราได้อย่างดี ด้วยประโยคบางอันที่มันไม่ได้ชัดเจน แต่มันกลับติดอยู่ในใจเรา เช่น “อ่อนโยนเหมือนแสงสีเทา ที่สายตา หากเธอได้มองและลองหยุดดู คงมีใครรู้หมายความ” จากเพลง อยู่มานาน “สุดอารมณ์ความสาสมใจ กับความเหน็บหนาวบนทางที่ เธอได้มอบไว้” จากเพลง ทางแยก ประโยคหลายประโยคที่พี่โป้เขียนไว้ มันหยิบจับเราไว้ได้ทันที
เพลง”พระจันทร์วันนี้” อาจจะเป็นเพลงที่เป็นเพลงชูโรงของอัลบั้มนี้ ส่วนตัวนี่ไม่ใช่เพลงโปรดของผมในอัลบั้มนี้ แต่ก็เข้าใจได้ถึงความเป็นเพลงที่ทำงานกับคนฟังได้ง่ายและกว้างสุด เพลงที่ให้ความรู้สึกคล้ายๆกันกับเพลงนี้ก็คือเพลง “โม้” และเพลง “ฉันคล้ายเขาใช่ไหม” ซึ่งล้วนแต่เป็นเพลงที่เฉียบขาดทั้งในด้านการเรียบเรียงดนตรี และเนื้อหาที่คมคาย การเปรียบเปรย ประชดประชัน วิจารณ์มนุษย์ในยุคนั้น ในสไตล์แบบของ Yokee Playboys คนเดียวเท่านั้น ที่เขียนได้แบบนี้
เพลงประหลาดๆอย่าง รามซิงค์ เรดิโอนั้น โดดเด่นมาก มีความเป็นดนตรีกรันจ์ในแบบสมัยนิยมของตอนนั้น เนื้อหาที่ไม่ได้ต้องมาโฟกัสอะไร ขอปลดปล่อยความสะใจเต็มที่ และเพลงที่โครตเท่อีกเพลงอย่าง “วิก” ที่ผมคิดว่าเป็นหนึ่งในเพลงที่เจ๋งที่สุดของ Yokee Playboys เลย ความเฉียบคมเฉียบขาด ในด้านดนตรีและเนื้อหา นี่เป็นหนึ่งในเพลง Rock ที่ควรจัดขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของวงการเพลงไทย คุณค่าของมันไม่ใช่แค่แทรคๆนึงในอัลบั้ม ห้ามปล่อยผ่าน ห้ามมองข้าม
ส่วนในโซนของเพลงช้า อันนี้ผมชอบหมดเลย เมื่อไหร่ก็ตามที่ผมต้องการเพลงเศร้า เพลงรัก เพลงดิ่งดาวน์ ที่มันพูดภาษาเดียวกับตัวเรา ผมจะเลือกฟังเพลงจากอัลบั้มนี้เสมอ ทั้งเพลง “ทางแยก” เพลงที่พูดเรื่องการจากลาในความสัมพันธ์ ทั้งเพลงนี้เราสัมผัสถึงความสวยงามของความรักไม่ได้เลย มีแต่ความเย็นยะเยือกในใจ “ตอนนี้” เพลงนี้มีเวอร์ชั่นของ Mr.Z ด้วย นี่คือเพลงที่จิตตกอีกเพลง ประโยค “โลกนั้นคงสวยดี ในนั้นที่ไม่มีฉัน” มันโหดร้ายสุดๆ เมือประกอบกับดนตรีที่มีความดิบ จากเสียงสากๆของกีตาร์ เป็นเพลงที่ยิ่งฟังยิ่งจิตใจดำมืด แต่สุดท้ายแล้ว พี่โป้ก็ไม่ได้ใจร้ายเกินไป เขาปิดท้ายอัลบั้มด้วยเพลงที่เหมือนแสงสว่างทะลุออกมาผ่านเมฆดำ อย่างเพลง “คำตอบ” เหมือนจะเป็นเพลงระกเพลงเดียวในอัลบั้ม ดนตรีที่ละมุนจนเหมือนหลุดมาจากหนังคนละเรื่อง แต่ด้วยความเป็นเอกลักษณ์ที่ชัดเจนในเสียงร้องและการเขียนเพลง มันเลยอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่แปลกแยก
“อยากรู้ ว่าเธอคือคนเช่นไร อยากรู้ เธอมาหมอกร้ายก็หายไป” อาจจะเป็นหนึ่งในประโยคที่ดีที่สุดประโยคหนึ่ง ในวงการเพลงไทย มันเลยเป็นการปิดอัลบั้มอย่างมีความหวัง และส่งต่อ Yokee Playboys ขึ้นไปยืนอยู่ในอุตสาหกรรมดนตรีไทยได้อย่างแข็งแกร่ง หลังจากที่อัลยั้มนี้ถูกปล่อยออกไป และคุณค่าของมัน ก็จะถูกพูดถึงไปอีกเรื่อยๆ อย่างแน่นอน
