นี่จะเป็นอัลบั้มภาษาอีสานที่ควรบรรจุเป็นมรดกทางประวัติศาสตร์
ผมไม่ได้พูดเล่น และอัลบั้มนี้ก็ไม่ได้ทำมาเล่นเล่น
บูมทำอัลบั้มนี้ขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ นำเรื่องราวชีวิตวัยรุ่นอีสานถ่ายทอดออกมาอย่างสนุก ขี้เล่น มีชั้นเชิง นี่คือการทำอัลบั้มที่คอนเสปต์แข็งแรงมากที่สุดอัลบั้มนึงของวงการเพลงเลย
แค่เปิดเพลงแรกมา “เทมเทมา” เพลงนี้ดนตรีมันคือ Tame Impala อีสานมัลติเวิร์ส การนำซาวด์ที่ไม่ต้องพรีเซนต์ดนตรีท้องถิ่นแต่อย่างใด แต่จัดแจงมาในเนื้อร้องที่เล่าเรื่องฝนตกหนัก จนท่วมนา ทำนาไม่ได้
แทรคต่อมาอย่าง “ให้ลาบก้อยเยียวยา” ก็เป็นเพลงเศร้าเคล้าวัฒนธรรมการกินลาบ ที่เล่าเรื่องออกมาได้แซดบอย น่ารัก ตัวดนตรีก็ทำมาได้น่ารัก โมเดิร์น
“หน้าบูดมุยุฮ์” เพลงง้อสาว สาวขี้งอน ยอมรับว่าแปลไม่ออก 70% แต่หังละเพลิน โครงสร้างเพลงของบูมมันไม่ใช่แบบสูตร นึกจะมีท่อนแรพก็โผล่มาดื้อๆ
“จัดบอร์ดคริสมาสต์” เพลงจีบสาวสุดน่ารัก พูดถึงคนที่แอบชอบสมัยเรียน บูมเป็นคนเขียนเพลงที่เล่าเรื่องเก่งมากๆ นั่นคือจุดเด่นของอัลบั้มนี้เลย เขาสามารถหยิบเรื่องชีวิต และวิถีชีวิต ในแบบวัยรุ่นอีสาน ในแง่มุมบ้านๆ มาเล่าได้อย่างน่ารัก มีชั้นเชิง
หรืออย่างเพลง “ฟักอยู่ป๊อกป๊อก” พูดถึงการไปงานแต่ง ในฐานะพ่อครัว ปรุงลาบ จะบ้า ใครมันจะแต่งเพลงอะไรแบบนี้ได้ นอกจากคุณบูม
โดยรวมอัลบั้มนี้มันวัยรุ่นมากๆ ทั้งตัวดนตรี ที่นำบีตแบบแทรป มาผสมกับเมโลดี้สวยๆจากกีตาร์ ซินธ์ที่ใส่มาแบบถูกต้องตามหลักเพลงหนุ่มเทสดี แต่บูมนำมาใช้ในแบบการหยอกล้อทางวัฒนธรรม ผสมกันเป็นความเป็นอีสาน ในแบบร่วมสมัย ล้างภาพจำเดิมๆ
เป็นอัลบั้มที่เพลงเด่นทุกเพลงเลย พูดจริง หยิบมาฟังบ่อยมาก เพราะมันฟังเพลิน เต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ ฉีกกรอบอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ฝืน เท่แบบอีสานแท้ๆ
แล้วหากจะให้เลือกอัลบั้มไทยที่ชอบที่สุดในรอบสิบปี ผมคงจะมีอัลบั้มนี้อยู่ในลิสต์แน่
